Jij gaat het niet redden

‘Jij gaat het niet redden, Tommie. Misschien moet je stoppen met de opleiding. Of een niveautje lager gaan doen…’ zegt mijn mentor tegen mij tijdens een evaluatiegesprek.

Ik ben net een paar maanden bezig met de opleiding Verzorgende IG. Ik weet wel dat ik niet echt een klik met mijn mentor heb, maar hier schrik ik van. Zelf heb ik namelijk eindelijk het gevoel dat ik goed bezig ben. Het bevalt me heel goed om vier dagen per week te werken en één dag per week naar school te gaan. Voor het eerst in mijn leven heb ik het idee dat ik de goede keuzes maak, dat ik iets heb gevonden wat bij me past.

Ik begrijp dan ook niet zo goed waarom mijn mentor zo negatief is.

Ik kom soms wat te laat op school, dat is niet heel slim. Sommige opdrachten vind ik onzin, en dat zeg ik dan ook. Dat vindt mijn mentor misschien niet zo prettig. Maar ik haal alles wat ik moet halen, dus daar kan ze niets van vinden. Het is wel zo dat ik vrij stil ben in de klas, altijd al geweest. Hierdoor kom ik misschien wat ongeïnteresseerd over. Ik moet meer op de voorgrond treden, zegt mijn mentor, want dat moet een zorgverlener tijdens het werk ook. Daar heeft ze gelijk in. Maar ja, de vrouwen in mijn klas zijn een stuk actiever en praten wat gemakkelijker.

Door deze evaluatie ga ik toch weer even flink twijfelen aan mezelf en aan de opleiding. Heeft ze gelijk? Is dit niet de goede opleiding voor mij? Ben ik niet geschikt voor dit werk? Heb ik nou weer de verkeerde richting gekozen?

Ik haal alle toetsen, en nu voel ik me toch onzeker en klote.

Gelukkig krijgen we kort na dit gesprek een andere mentor. Die zegt ook dat ik aan mijn houding in de klas moet werken, maar ze geeft mij de kans om dat ook daadwerkelijk te doen. Door haar ben ik gemotiveerd om verder te gaan en de opleiding af te maken zonder een stapje terug te doen. Die motivatie was er altijd al, maar na het gesprek met de oude mentor begon ik af te vragen of ik hier wel mee verder moest gaan. Kon ik het wel?

Het is lastig wanneer je geen klik hebt met iemand die zich in een ‘hogere’ positie bevindt dan jij. Als leerling ben je behoorlijk kwetsbaar. En als mensen die een bepaalde macht over je hebben denken te kunnen bepalen of je iets wel of niet kunt, is dat uitermate frustrerend.

Helaas gebeurt dat best vaak. Op de opleiding, maar ook tijdens het werk.

Ik kan er niet zo goed tegen. Ik ben het liefst alleen met een cliënt — dan heb ik maar zelden het gevoel dat iemand me wil corrigeren of beoordelen. De meeste mensen vinden het leuk dat ik kom en dat ik tijd voor ze maak en aandacht voor ze heb.

Over mijn houding of motivatie heb ik van hen nooit klachten gehad.